Nadierlisch serwier isch nur e rischdisch äschd Gans, die noch dezu mid Füllsel aus Äbbel unn Kasdaanje vollgestoppt wärd. Isch will neemlisch kaa Verwäggslung mid dem Ässe uffkomme losse, mid dem mir Heiner uns gern gäjeseidisch uff die Schipp nemme, wenn mer uff die Frooch: Wos ässd er dann an Weihnachde?, mid "Kadoffel, gans unn haaß!" antwordde duuhn. Wenn enn Auswärdische dess heerd, dann versteehd do drunner ofd e Festmenü, bei dem Kadoffel mid em Gänsebroode und mid em Haasebroode verdriggt wärd.
|
|
|||||||||
Doch fer uns Heiner iss dess so klar wie Kleesbriieh, dass sisch hinner dem Gerischd "Kadoffel, gans unn haaß" nur ganze naggische unn haaß serwierde Gequellde verbärsche. Doch zurigg zu meiner Baggaasch unn zum Weihnachdsässe. Nadierlisch hadd isch fer mei Kinner unn mei Enkelsche enn wunnerscheene Chrissbaum geschmiggd. E gans frisch unn grooß Nordmanndann hadd isch dessdewäje fer deijer Geld gekaafd unn haamgeschläppt.
Heehr, bis isch den mäschdische Baum im Chrissbaumständer steehn hadd, do woar isch im Gesischd verkraddsd unn hadd-e bätsch-näss Hemd am Bauch klääwe. Beim Schmigge von dem Baum hab isch mid kinstlerische Raffinesse geawweid. Mid nur weiße Kuuchle unn helle Stroohsternscher hab isch den Chrissbaum zu em Kunstwerk hochstilisierd. Wärrglisch, isch woar mehr als stolz uff dess eimolisch gelungene Werk. Mei Kinner mid Oohhang unn mei Enkelsche, die wärrn bestimmd ehrfurschdsvoll unn erstaund mei kinsdlerisch Awweid an dem Chrissbaum bewunnern.
Unn dann sinn se am ärsde Feijerdooch so nach unn nach eigedrebbeld. Die Gans woar schee braun gebruddseld unn solld endlisch uff de Disch kumme. All woarn se doo, nur mein Jingsde midd Fraa unn Hund hawwe noch uff sisch woarde losse. Mir hawwe schon an de Festtafel gehoggd unn unser Mooche hawwe schon geknorrd unn endlisch hodds geschälld. Isch hadd kaum die Dier uffgemachd, do iss dess Urvieh, der grooße Hund von meim Soohn, in die guud Stubb schnubbernd zu meim Chrissbaum hiie gelaafe.
"Zääsaar!" so hodd mei Schwiejerdochder noch gekrische, doch reschpäggdlos hodd de Hund ess Baa gehoowe unn hodd an mein kunst- unn prachtvolle Chrissbaum gepinkeld. Zu allem Iwwel hawwe noch einische Weihnachdsgeschenke unnerm Chrissbaum geläje. Die lang Unnerhoos, dess Geschenk von meine Fraa fer misch, die hodd dess Urvieh voll gedroffe. Gott sei Dank woars de Hund gewääse, der gepinkeld hodd. Annernfalls wär isch noch als Hoosesaascher in Veruuf gekomme.
Also dann alles Guude im neije Joahr, dess winschd Eisch de Riwwelmaddhes.

Merken
|





































